Egoizmde Erdemlerin İnşası

Öz

Bu çalışma, ahlak felsefesinin en eski tartışmalarından biri olan ‘Kendi isteklerimiz mi, yoksa toplumun beklentileri mi?’ sorusuna egoizm penceresinden bakmaktadır. Genellikle ‘egoist’ kelimesi günlük hayatta kaba, bencil ve başkalarını umursamayan kişiler için kullanılan bir hakaret gibi algılanır. Ancak bu çalışma, egoizmin faili olan egoistin aslında sadece bir kişilik kusuru değil, mantıklı temellere dayanan etik bir fail olduğunu göstermeye çalışmaktadır. Çalışmanın başında, kavramlar arasındaki karışıklığı gidermek amacıyla bir ayrım yapılmaktadır. Gerçek bir egoist ile sürekli kendinden bahsetmeyi seven egotist ve psikolojik bir sorun olan narsist arasındaki farklar ortaya konmaktadır. Bu ayrım önemlidir; çünkü egoizm başkalarına zarar vermek değil, bireyin kendi hayatını ve mutluluğunu en büyük değer olarak görmesidir. Çalışmanın ilerleyen kısımlarında, egoizmin farklı türleri incelenmektedir. İnsanın doğuştan kendi çıkarını düşündüğünü söyleyen psikolojik egoizmden, bunun bir ‘ahlaki görev’ olduğunu savunan etik egoizme ve sonrasında rasyonel egoizme nasıl geçildiği anlatılmaktadır. Burada asıl mesele, insanın sadece kendi çıkarını düşünmesi değil, bunu akılcı bir sistem dahilinde nasıl yapması gerektiğidir. Çalışmanın merkezinde ise ünlü düşünür Ayn Rand ve onun Rasyonel Egoizm görüşü yer almaktadır. Rand’a göre mutluluk, tesadüfen kazanılan bir şey değil, insanın kendi emeği ve erdemleriyle elde ettiği bir başarıdır. Rand’ın bakış açısıyla bir birey kendi değerlerini inşa ettiğinde ve aklını kullandığında, dış dünyada başarısız olsa bile kendi içinde tutarlı ve huzurlu bir ‘kahraman’ olarak kalabilir. Özetle bu çalışma, egoizmin temel savlarını analiz ederek Rand’ın perspektifinden erdemli bir yaşamın nasıl inşa edilebileceğini açıklamayı hedeflemektedir.